काठमाडौँको भोटमा रञ्जु ग्ल्यामर

  •  
  •  
  •  

Ranju Darsana bibekshil nepali party local election candidate 2074चार ठूला परम्परागत शक्तिहरुको जब्बर उपस्थितिबीच एक भर्खर मात्र किशोरवय पार गरेकी विद्यार्थीले काठमाडौँजस्तो राजधानी महानगरको मेयर पदमा दाबी गरिन् । उनले त्यो दाबी गर्दा उनका पछाडि कुनै ठूलो सांगठनिक सञ्जाल भएको दल थिएन । ठूलो आर्थिक स्रोत पनि उनले व्यक्तिगत तवरले परिचालन गर्ने हैसियत राख्दिनथिन् ।

उनीसँग थियो त केवल युवा जोस, जाँगर अनि एक फरक धारको राजनीतिक अभियानको थोरै ग्ल्यामर । सुरुका दिनमा उम्मेदवारी सार्वजनिक गर्दा उनको नाम चिन्ने निकै कम थिए । विद्युतीय सामाजिक सञ्चालबाट उनको नाम एकैछिनमा सहरभरि फैलिएको थियो । केही दिनपछि उनका प्रतिस्पर्धीहरुको नाम आयो । ठूला दलको ठूलै तामझाम हुनु स्वाभाविक थियो । त्यसमा रञ्जु दर्शनाको नाम र उपस्थिति झीनो देखिन्थ्यो ।

साझा पार्टीका उम्मेदवार किशोर थापाको दाबेदारी सर्वाधिक सशक्त थियो । कुनै बेलाका एसएलसी बोर्ड फस्र्ट उनी प्रख्यात इन्जिनियर पनि थिए । नेपाल सरकारको नीति निर्माणको तहमा काम गरेका विवादमुक्त काबिल पूर्वप्रशासक पनि थिए उनी । तर, उनको पछाडि पनि परम्परागत शक्तिहरुको सामना गर्न सक्ने सांगठनिक सामथ्र्य थिएन । चुनावको अघिल्लो दिनसम्म पनि उनी स्वयंसेवी अभियान बागमती सफाइमा सक्रिय थिए ।

किशोर थापा सहरका पढालेखाहरुका माझ भरोसाको केन्द्र बनेका थिए । कुनै पार्टीको चौवन्नी कार्यकर्ता नबनिसकेका बुद्धिजीवीहरु पनि उनको साथमा थिए । तर, उनका पछाडि होहल्ला गर्ने जमात निकै कम थियो । उनले धेरै परिपक्व उमेरका व्यक्तिहरुको ‘मन’ जित्न सके पनि ‘मत’ जित्न गाह्रो थियो ।

त्यसको कारण थियो, मेयर भइसकेपछि पनि उनले काम गर्न सक्छन् भन्नेमा शंका थियो । किनभने, उनी मेयर जित्दा पनि उनको पक्षमा नगर परिषदमा बहुमत हुने छैन भन्ने सहज आकलन नगरवासीहरुले गरेका थिए । उनको बहुमत नहुँदा जतिसुकै राम्रा योजना र कार्यक्रम भए पनि उनले कार्यान्वयन गर्न सक्ने छैनन् भन्ने निष्कर्षमा उनीहरु पुगे । तसर्थ, यस खालको मत परम्परागत शक्तिहरुले नै खिचे ।

Ranju-Darshanaरञ्जुका लागि एउटा सकारात्मक पक्ष के थियो भने उनको मिडिया ग्ल्यामरका कारण युवा पुस्ता बहकिएरै भए पनि भोट गर्ने पक्षमा रह्यो । अझ भन्दा परम्परागत शक्तिहरुको नालायकीलाई जवाफ दिन तयार भएको युवा पिँढी रञ्जुको पक्षमा उभियो । वास्तवमा यो मत रञ्जुले आफ्नो वैचारिक शक्ति वा व्यक्तित्वको प्रभावले आर्जन गरेको नभई युवाहरुले परम्परागत शक्ति र नेताहरुप्रति पोखेको भँडास हो ।

यसअघिका निर्वाचनहरुमा विवेकशील नेपाली पार्टीले पाएको मतको तुलनामा यो निकै उत्साहप्रद छ । अर्थात्, नेपाली राजनीतिमा वैकल्पिक शक्ति, संगठन र अभियानहरुको स्थान फराकिलो बन्दै गएको प्रमाणका रुपमा पनि यसलाई लिन सकिन्छ ।

वास्तवमा यसपटक कांग्रेस र माओवादीप्रति रुष्ट युवा पुस्ता रञ्जुतिर आकर्षित देखियो भने परिपक्व पुस्ता किशोर थापातिर । सत्तारुढ यी दुई दलको घोषित÷अघोषित गठबन्धनको प्रभाव मतदान—प्रवृत्तिमा निकै न्यून देखियो । अर्थात्, उपल्ला ओहोदाका नेताहरुको लेनदेनलाई तिनका अनुगामीहरुले अनुमोदन÷समर्थन गर्नु बाध्यता ठानेनन् ।

यति मात्र होइन, यी दुई सत्तारुढ दलको मतको निकै सानो अंश मात्र प्रमुख प्रतिपक्षी दल नेकपा एमालेले पाएको देखिन्छ । यसको अर्थ हो, एमालेले पनि जनताको मन जित्न निकै कोशिस गर्नुपर्छ ।

पुराना राजनीतिक दलहरुमा हावी भएको सत्ता स्वार्थ, स्वेच्छाचारीपन र अधिनायकवादी÷सामन्तवादी सोच र प्रवृत्तिको विरुद्धमा जनमत बन्दै गइरहेको दृष्टान्त पनि हो, रञ्जुको मत । संगठनका विचार र मूल्य मान्यतालाई व्यक्तिगत स्वार्थको जाँतोमा धूलीसात् पार्न तयार बन्ने पुराना दल र नेताहरुलाई गतिलो झापड दिन पनि रञ्जुको पक्षमा मतदान भएको छ ।

त्यसो त ती परम्परागत शक्तिहरुलाई सुध्रिनका लागि अवसर पनि हो यो । पुरानै पाराले अघि बढ्न खोजेमा अब तिनको अस्तित्व बाँकी रहने छैन भन्ने चेतावनीपूर्ण मत यसपटक अभिव्यक्त भएको छ, रञ्जुको जबरजस्त समर्थनमार्फत् ।

आगामी दिनमा रञ्जुहरुको उपस्थिति थप बलियो र विस्तारित बन्दै जाने यसपालिको मत प्रवृत्तिले देखाउँछ । ठूला र मूलधारका भनिने राजनीतिक दल र तिनको नेतृत्व जनअपेक्षाअनुरुप चल्न सकेन भने अब उनीहरुको हैसियत दिउँसै बत्ती बालेर खोल्नुपर्ने हुन सक्छ । चेतना भया ।


  •  
  •  
  •